Alaşımlı çelik eleman kombinasyonu

Alaşımlı çeliğin başlıca alaşım elementleri silisyum, manganez, krom, nikel, molibden, tungsten, vanadyum, titanyum, niyobyum, zirkonyum, kobalt, alüminyum, bakır, bor, nadir toprak elementleri vb.'dir.
1. Karbon (C): Çelikteki karbon içeriği arttıkça, akma noktası ve çekme dayanımı artar, ancak plastisite ve darbe direnci azalır. Karbon içeriği %0,23'ü aştığında, çeliğin kaynak performansı bozulur, bu nedenle kaynak için kullanılır. Düşük alaşımlı yapısal çelik, karbon içeriği genellikle %0,20'yi geçmez. Yüksek karbon içeriği ayrıca çeliğin atmosferik korozyon direncini de azaltacaktır ve açık hava stok sahalarındaki yüksek karbonlu çelik kolayca paslanacaktır; ayrıca karbon, çeliğin soğuk kırılganlığını ve yaşlanma hassasiyetini artırabilir.
2. Silisyum (Si): Silisyum, çelik yapım süreci sırasında indirgeyici madde ve deoksidan olarak eklenir, bu nedenle öldürülmüş çelik %0,15-0,30 silisyum içerir. Çelikteki silisyum içeriği %0,50-0,60'ı aşarsa, silisyum bir alaşım elementi olarak kabul edilir. Silisyum, çeliğin elastik sınırını, akma noktasını ve çekme mukavemetini önemli ölçüde artırabilir, bu nedenle yay çeliğinde yaygın olarak kullanılır. Söndürülmüş ve temperlenmiş yapısal çeliğe %1,0-1,2 silisyum eklemek, mukavemeti %15-20 oranında artırabilir. Silisyum, korozyon direncini ve oksidasyon direncini artırmak için molibden, tungsten, krom vb. ile birleştirilir ve ısıya dayanıklı çelik yapmak için kullanılabilir. %1-4 silisyum içeren düşük karbonlu çelik son derece yüksek manyetik geçirgenliğe sahiptir ve elektrik endüstrisinde silisyum çelik saclar yapmak için kullanılır. Artan silisyum içeriği çeliğin kaynak performansını düşürecektir.

3. Manganez (Mn): Çelik yapım sürecinde manganez iyi bir deoksidan ve kükürt gidericidir. Genellikle çelik %0,30-0,50 manganez içerir. Karbon çeliğine %0,70'ten fazla eklendiğinde "manganez çeliği" olarak adlandırılır. Sıradan çelikten daha fazla çelik içeren çelik, sadece yeterli tokluğa sahip olmakla kalmaz, aynı zamanda daha yüksek mukavemet ve sertliğe sahiptir, çeliğin sertleştirilebilirliğini iyileştirir ve çeliğin sıcak çalışma performansını iyileştirir. Örneğin, 16Mn çeliğinin akma noktası A3'ten %40 daha yüksektir. %11-14 manganez içeren çelik, son derece yüksek aşınma direncine sahiptir ve ekskavatör kovalarında, bilyalı değirmen astarlarında vb. kullanılır. Artan manganez içeriği çeliğin korozyon direncini zayıflatır ve kaynak performansını düşürür.
4. Fosfor (P): Normal şartlarda fosfor, çeliğin soğuk kırılganlığını artıran, kaynak performansını kötüleştiren, plastisiteyi azaltan ve soğuk bükme performansını kötüleştiren zararlı bir elementtir. Bu nedenle, çelikteki fosfor içeriğinin genellikle %0,045'ten az olması gerekir ve yüksek kaliteli çeliğe olan ihtiyaç daha da düşüktür.
5. Kükürt (S): Kükürt de normal şartlarda zararlı bir elementtir. Çeliğin sıcak kırılgan hale gelmesine, sünekliğini ve tokluğunun azalmasına ve dövme ve haddeleme sırasında çatlaklara neden olur. Kükürt ayrıca kaynak performansına da zarar vererek korozyon direncini azaltır. Bu nedenle, kükürt içeriğinin genellikle %0,055'ten az olması ve yüksek kaliteli çeliğin %0,040'tan az olması gerekir. Çeliğe %0,08-0,20 kükürt eklemek işlenebilirliği iyileştirebilir ve genellikle serbest kesim çeliği olarak adlandırılır.
6. Krom (Cr): Yapısal çelik ve takım çeliğinde krom, mukavemeti, sertliği ve aşınma direncini önemli ölçüde artırabilir, ancak aynı zamanda plastisiteyi ve tokluğu azaltabilir. Krom ayrıca çeliğin oksidasyon direncini ve korozyon direncini de artırabilir, bu nedenle paslanmaz çelik ve ısıya dayanıklı çeliğin önemli bir alaşım elementidir.

7. Nikel (Ni): Nikel, iyi plastiklik ve tokluğu korurken çeliğin mukavemetini artırabilir. Nikel, asitlere ve alkalilere karşı yüksek korozyon direncine sahiptir ve yüksek sıcaklıklarda paslanma ve ısı direncine sahiptir. Ancak nikel kıt bir kaynak olduğundan, nikel-krom çeliği yerine diğer alaşım elementleri kullanılmalıdır.
8. Molibden (Mo): Molibden, çeliğin tanelerini inceltir, sertleştirilebilirliği ve termal dayanıklılık özelliklerini iyileştirir ve yüksek sıcaklıklarda yeterli dayanıklılığı ve sürünme direncini korur (yüksek sıcaklıklarda uzun süreli stres, sürünme adı verilen deformasyona neden olur). Yapısal çeliğe molibden eklemek mekanik özellikleri iyileştirebilir. Ayrıca, söndürmeden kaynaklanan alaşımlı çeliğin kırılganlığını da bastırabilir. Takım çeliğinde, kızarıklık iyileştirilebilir.
9. Titanyum (Ti): Titanyum, çelikte güçlü bir deoksidandır. Çeliğin iç yapısını yoğun hale getirebilir ve tane kuvvetini iyileştirebilir; yaşlanma hassasiyetini ve soğuk kırılganlığını azaltır. Kaynak performansını iyileştirir. Krom 18 nikel 9 ostenitik paslanmaz çeliğe uygun titanyum eklemek taneler arası korozyonu önleyebilir.
10. Vanadyum (V): Vanadyum, çelik için mükemmel bir deoksidandır. Çeliğe %0,5 vanadyum eklemek, yapı tanelerini iyileştirebilir ve mukavemeti ve tokluğu artırabilir. Vanadyum ve karbon tarafından oluşturulan karbür, yüksek sıcaklık ve basınç altında hidrojen korozyon direncini artırabilir.

11. Tungsten (W): Tungsten yüksek bir erime noktasına ve büyük bir özgül ağırlığa sahiptir. Hayatınızın bir alaşım elementidir. Tungsten ve karbon, yüksek sertliğe ve aşınma direncine sahip tungsten karbür oluşturur. Takım çeliğine tungsten eklemek, kırmızı sertliği ve termal mukavemeti önemli ölçüde iyileştirebilir ve kesme aletleri ve dövme kalıpları olarak kullanılır.
12. Niyobyum (Nb): Niyobyum, tanecikleri inceltir, çeliğin aşırı ısınma hassasiyetini ve temper kırılganlığını azaltır ve mukavemeti artırır, ancak plastisite ve tokluk azalır. Sıradan düşük alaşımlı çeliğe niyobyum eklemek, atmosferik korozyona ve yüksek sıcaklıklarda hidrojen, nitrojen ve amonyak korozyonuna karşı direncini artırabilir. Niyobyum kaynak özelliklerini iyileştirir. Austenitik paslanmaz çeliğe niyobyum eklemek, tanecikler arası korozyonu önleyebilir.
13. Kobalt (Co): Kobalt, çoğunlukla ısıya dayanıklı çelikler ve manyetik malzemeler gibi özel çelikler ve alaşımlarda kullanılan nadir bir değerli metaldir.
14. Bakır (Cu): Wuhan Iron and Steel Co., Ltd. tarafından Daye cevherinden yapılan çelik genellikle bakır içerir. Bakır, özellikle atmosferik korozyon direnci olmak üzere mukavemeti ve tokluğu iyileştirebilir. Dezavantajı, sıcak işleme sırasında termal kırılganlığa eğilimli olması ve bakır içeriği %0,5'i aştığında plastisitenin önemli ölçüde azalmasıdır. Bakır içeriği %0,50'den az olduğunda kaynaklanabilirlik üzerinde hiçbir etkisi yoktur.
15. Alüminyum (Al): Alüminyum, çelikte yaygın olarak kullanılan bir deoksidandır. Çeliğe az miktarda alüminyum eklemek, tanecikleri inceltip darbe dayanıklılığını artırabilir, örneğin derin çekme ince levhalar için 08Al çeliği. Alüminyum ayrıca anti-oksidasyon ve anti-korozyon özelliklerine sahiptir. Alüminyum, krom ve silikonun birleşimi, çeliğin yüksek sıcaklıkta soyma performansını ve yüksek sıcaklıkta korozyon direncini önemli ölçüde iyileştirebilir. Alüminyumun dezavantajı, çeliğin sıcak işleme performansını, kaynak performansını ve kesme performansını etkilemesidir.
16. Bor (B): Çeliğe eser miktarda bor eklenmesi, çeliğin yoğunluğunu ve sıcak haddeleme özelliklerini iyileştirebilir ve mukavemetini artırabilir.
17. Azot (N): Azot, çeliğin mukavemetini, düşük sıcaklık tokluğunu ve kaynaklanabilirliğini iyileştirebilir ve yaşlanmaya karşı hassasiyeti artırabilir.
18. Nadir toprak (Xt): Nadir toprak elementleri periyodik tabloda atom numaraları 57-71 olan 15 lantanit elementini ifade eder. Bu elementlerin hepsi metaldir, ancak oksitleri "toprak"a çok benzer, bu nedenle bunlara genellikle nadir topraklar denir. Çeliğe nadir topraklar eklemek, çeliğin içindeki kapanımların bileşimini, şeklini, dağılımını ve özelliklerini değiştirebilir, böylece çeliğin tokluk, kaynaklanabilirlik ve soğuk işleme özellikleri gibi çeşitli özelliklerini iyileştirebilir. Saban demiri çeliğine nadir topraklar eklemek aşınma direncini iyileştirebilir.
Anlaşılmayan herhangi bir sorunuz varsa, Tezhong Materials satış ekibiyle istediğiniz zaman iletişime geçerek danışmanlık alabilirsiniz.